De melkkoe geeft minder melk en wil een nieuw dieet: aftersales in het BEV-tijdperk vereist discipline

Het BEV-aftersales­tijdperk nadert: een fatale afloop voorkomen vraagt geen paniek, maar discipline

Vandaag een dealership starten betekent dat je een businessmodel nodig hebt dat levensvatbaar is zonder de traditionele steun van een zeer winstgevende aftersales. Dat was de uitdaging waar wij vorig jaar voor stonden toen we begonnen als Omoda Jaecoo-dealer, merken zonder bestaand wagenpark en met een productaanbod dat al geëlektrificeerd is en zich verder in die richting zal ontwikkelen. Dit tegen de achtergrond van een sectorbrede verandering waar ik via mijn ICDP-activiteiten zeer van doordrongen ben.

In veel westerse markten blijft de BEV-adoptie tot nu toe achter bij prognoses; regelgeving en doelstellingen zijn versoepeld. Zelfs bij een plotselinge verkoopversnelling duurt het jaren voordat dit zichtbaar wordt in de samenstelling van het wagenpark, zeker bij onafhankelijke reparateurs die zich vooral richten op auto’s van vier jaar en ouder. In de meeste markten ligt het aandeel BEV’s in dealerwerkplaatsen nog onder de 10 procent.

Bij regulier onderhoud en reparatie bij merkdealers zien we dat garantiewerk is toegenomen door relatief nieuwe en onbekende technologie. Betaald klantwerk blijft stabiel: minder werkzaamheden per voertuig worden deels gecompenseerd door hogere dealerloyaliteit, omdat klanten technisch complexere BEV’s minder snel toevertrouwen aan onafhankelijke reparateurs. Door de nog beperkte BEV-penetratie in het wagenpark is de totale winstgevendheid tot nu toe slechts beperkt geraakt – minder dan 10 procent in onze simulaties.