Met toenemende verbazing lees ik de zogenaamde horrorverhalen over de State of Health van de batterij van een EV na jaren en soms met tonnen op de kilometerteller. 83 procent na 250 duizend kilometer: Foei! Weg met die dingen....Op een gegeven moment denk je: de critici hebben gelijk, het is écht rommel.
En toen ging er opeens een lampje branden.
Het zal de leeftijd wel zijn óf de ervaring. Want toen ik een dikke veertig jaar geleden in Driebergen zat, leerde ik auto’s taxeren. Nee, niet met een mooie camera om de kleinste oneffenheid in de lak op te zoeken, maar gewoon: met een paar simpele handelingen kijken hoe een auto is.
Dus: wegrijden in z’n twee om te checken hoe de staat van de koppeling was, de olievuldop van onderen bekijken of er geen slutsch aan zat, een proefrit maken om te luisteren naar vreemde geluiden zoals een gierend cardan, een kapot wiellager en om sowieso de versnellingsbak te testen: kraakt hij bij terugschakelen van 3 naar 2? Allemaal eenvoudige maar zeer doelmatige handelingen om in grote lijnen te bepalen wat de staat van een auto was.
En dan vergeet ik nog iets: waar we nu een beetje zenuwachtig worden van auto’s met 200 duizend kilometer, was dat destijds 100 duizend. Boven de ton? Naar de handel!
Registreer nu en lees alle premium content
Registreer nu en krijg toegang tot het hele artikel. Is of wordt uw bedrijf abonnee, dan krijgt u na registratie automatisch toegang.
Registreer u hier
Bent u al geregistreerd,
log hier in
(we sturen u een magic link, wachtwoord is overbodig).