Met genoegen kijk ik naar de acties van de boeren. Zij leggen zich niét neer bij slechte wetgeving

De boerenacties zijn er weer en ik kan er met genoegen naar kijken hoe men actie voert tegen falend overheidsbeleid en -denken. Vooral omdat de boeren ook aan het publiek uitleggen waarom ze doen wat ze doen. In een land waar wij gezegend zijn met de beste boeren van de wereld, waar we trots op mogen zijn, zie ik ook wel dat het wellicht niet handig is om de varkensfabriek van de wereld te willen zijn (midden in het dichtstbevolkte land van West-Europa). Ergens gaat dat schuren, dat snap ik ook wel.

Waar de boeren tegenin gaan, is de aantasting van hun eigen bestaansrecht: op een normale manier je werkzame leven inrichten op een manier zoals je zelf wil. Als derde, vierde of zelfs vijfde generatie boer. Ze willen daarin niet tegengewerkt worden door een overheid die in veel gevallen niet uitvoert wat de gemiddelde Nederlander, de meerderheid, voor ogen heeft. Kijk, we stemmen rechts, maar het overheids- en ambtenarenlegioen is voornamelijk zeer links georiënteerd.

Het huidige kabinet is ook geen afspiegeling van wat de Nederlander echt wil. De boeren hebben dan ook nog eens last van organisaties, NGO’s en weet ik allemaal niet wat, die, veelal zonder een baan en gesubsidieerd door alle werkenden, alles uit de juridische kast halen om de boeren dwars te zitten. Lopende vergunningen worden ingetrokken en de ondernemer, de boer, kan vervolgens sluiten, met alle gevolgen van dien: financieel en vooral emotioneel.

Eenzijdige kijk

De XRebellion-mensen willen hun eenzijdige kijk op de wereld opleggen aan de meerderheid. Met een uitkering, mogelijk gemaakt door werkend Nederland, ontzeggen ze vervolgens datzelfde werkende Nederland, dat in het weekend probeert te genieten, het recht om gebruik te maken van de wegen die zijn aangelegd met het belastinggeld van diezelfde werkenden… nee, daar heb ik helemaal niets mee.

Hoe vertaalt zich dit dan naar automotive? Kijk, ook de automotive is een branche waarvoor vanuit Den Haag bovengemiddelde interesse bestaat om onder het mom van milieu een agenda door te drammen waar de normale marktvraag domweg niet in voorziet. De pseudo-eindheffing is zo belachelijk, zowel in zijn vorm als in zijn uitvoering, dat het de ondernemer op een verschrikkelijke manier geld en energie gaat kosten. Alleen maar om ergens in een Excel-tabelletje in Brussel het beste jongetje van de klas te willen zijn… en dat wil de meerderheid niet eens. Als de elektrische auto de goedkoopste en best rijdende auto is, dan gaat de markt echt wel over, maar zelfs de infrastructuur is er niet.

Kamerleden

Maar gaan wij dan ook actievoeren? Nee, dat niet. Wij zijn geen boeren en ook geen alternatieve milieuwappies die geen werk, maar wel tijd hebben. Waar wij het van moeten hebben, is een lobby die ervoor zorgt dat het allemaal redelijker en voorspelbaarder wordt. Gisteren was mede-columnist Etienne Stevens erg kritisch op de Bovag-lobby en hij stelde voor dat Bovag zich eens zou moeten oriënteren op een ander soort manier van lobby voeren. En ik ben het daar volstrekt mee eens.

Zorg er nu eens voor dat wij als branche vertegenwoordigd zijn in Den Haag. Niet als lobbyist, maar gewoon met bijvoorbeeld twee Tweede Kamerleden. Ook met twee heb je invloed: héél meer dan met de nul Kamerleden die we nu hebben. Ik heb mijn vrouw al een paar keer verteld: later, als ik wat ‘ouder’ ben, wil ik in de Eerste Kamer plaatsnemen. Simpelweg omdat ik ervan overtuigd ben daar meer impact te kunnen hebben dan we nu hebben.