Bovag laat verhuurbedrijven in de kou staan

'Door de pseudo-eindheffing staat een branche op omvallen'. Dat zei Henk van den Helder, voorzitter van Bovag Verhuurbedrijven, begin juni op BNR. De analyse van Bovag over de heffing was toen al maanden scherp en de toon hard. Toch stemde de brancheorganisatie niet veel later tevreden in met een onderhandelingsresultaat dat de grootste problemen nauwelijks oplost. Verhuurbedrijven blijven achter met een onuitvoerbare regeling, extra administratie en een elektrificatieopgave waarvoor de infrastructuur ontbreekt.

Voor wie het nog niet weet: werkgevers moeten straks 12 procent per jaar betalen wanneer zij een niet-elektrische auto ook voor privégebruik beschikbaar stellen aan personeel. Dat raakt niet alleen werkgevers, maar rechtstreeks de verhuurbedrijven die een deel van hun zakelijke mobiliteit verzorgen.

Volgens Bovag zou ongeveer 90 procent van de verhuurbedrijven zijn vloot moeten aanpassen. Fossiele auto’s moeten worden vervangen, terwijl de elektrische vloot bovendien met ruim 20 procent zou moeten groeien om dezelfde bezettingsgraad te behouden. Dat vraagt om forse investeringen, extra voertuigen en veel meer laadcapaciteit. En dan hebben we nog niet over de enorme administratieve druk.

Laadcapaciteit is er op veel plaatsen niet. Buiten de Randstad worden aanvragen voor extra capaciteit geregeld niet gehonoreerd. Verhuurbedrijven krijgen dus een verplichting opgelegd waaraan zij in de praktijk niet altijd kunnen voldoen. De overheid verlangt elektrificatie, maar levert de noodzakelijke infrastructuur niet.

Veel kritiek, weinig resultaat

Wie de stevige waarschuwingen van Bovag hoorde, mocht verwachten dat de organisatie tijdens de onderhandelingen een duidelijke grens zou trekken. Het uiteindelijke resultaat stelt echter teleur.

Bovag heeft de sector eerst gewaarschuwd voor een regeling die haar voortbestaan bedreigt en vervolgens onvoldoende afgedwongen om die dreiging weg te nemen.