Bidirectioneel laden (2/2): Geen getreuzel, Den Haag moet nu dit laaghangend fruit plukken
De consument wil bidirectioneel laden, maar heeft wel zekerheid nodig.
In het eerste deel van dit tweeluik schreef ik dat de Nederlandse overheid miljarden investeert in uitbreiding en verzwaring van het elektriciteitsnet, terwijl bidirectioneel laden kan helpen om het bestaande net veel efficiënter te benutten.
De Nederlandse overheid wil verduurzamen: meer elektrische auto's, minder CO2-uitstoot en minder netcongestie. Tegelijkertijd maakt diezelfde overheid het voor consumenten minder aantrekkelijk om daarin zelf geld te investeren. Dit valt niet meer uit te leggen en bidirectioneel laden is daarvan een uitstekend voorbeeld.
In theorie ziet het er goed uit: de consument koopt een elektrische auto met een batterij van misschien 60, 80 of 100 kWh. Die auto staat het grootste deel van de dag stil. Waarom zouden we die enorme opslagcapaciteit niet gebruiken? Een gemiddeld Nederlands huishouden verbruikt een kleine 7 kWh stroom per dag.