Automotive nieuws, achtergronden en opiniestukken

Pseudo-eindheffing blijft broddelwerk: amendementen zijn doekjes voor het bloeden

Nog steeds kan een volstrekt te goeder trouw handelende werkgever, die uitsluitend elektrische auto’s aan zijn medewerkers ter beschikking stelt, onwetend tegen de pseudo-eindheffing aanlopen. Die onzekerheid heeft grote effecten.

Pseudo-eindheffing blijft broddelwerk: amendementen zijn doekjes voor het bloeden
Stevens: "Een procedure op basis van het gelijkheidsbeginsel, mede steunend op het proportionaliteitsbeginsel, zou zomaar kans van slagen kunnen hebben."
4 min lezen

Deel dit artikel

De Tweede Kamer heeft op 12 november 2026 twee amendementen van de SGP en JA21 aangenomen die 'cruciaal' zijn om de pseudo-eindheffing werkbaar te maken voor de autobranche. De amendementen zorgen voor een klein beetje verlichting, maar het is en blijft broddelwerk dat veel schade gaat aanrichten.

Ik ben van meet af aan tegen deze regeling geweest. Niet omdat ik tegen vergroening van het wagenpark ben, maar vanwege de manier waarop de wetgever dit wil regelen. Want nog steeds kan een volstrekt te goeder trouw handelende werkgever, die uitsluitend elektrische auto’s aan zijn medewerkers ter beschikking stelt, onwetend tegen de pseudo-eindheffing aanlopen. Bijvoorbeeld als een medewerker op de veertiende dag zijn fossiele leenauto moet terugbrengen (ruilen voor een andere als de schade nog niet hersteld is?), maar dat verzuimt. Of hij komt door files te laat bij de verhuurder, die inmiddels gesloten is. De werkgever heeft geen enkele sanctiemogelijkheid, want hij mag de pseudo-eindheffing niet op de medewerker verhalen.

Onbedoelde fiscale gevolgen

En wat te denken van de leaseboete voor een medewerker? Niet opgelost. Of een medewerker die binnen het concern van businessunit verandert en zijn auto meeneemt. De ‘nieuwe werkgever’ binnen hetzelfde concern loopt gewoon tegen de pseudo-eindheffing aan. Dit kan worden opgelost door de concerngedachte toe te passen, zoals die ook voor de werkkostenregeling geldt. Want strikt genomen verandert alleen het loonbelastingnummer. Voor de werknemer blijft de werkgever toch echt Philips of ASML.

Ook het simpelweg binnen een concern overdragen van een fossiele auto om onnodige kosten (afkoop leasecontract, verspilling) te voorkomen, leidt tot toepassing van de pseudo-eindheffing.

De Belastingdienst heeft aangegeven niet actief te zullen controleren, simpelweg omdat de capaciteit ontbreekt. Maar wat als over vijf jaar bij een controle blijkt dat de werkgever medewerkers in dienst heeft (of heeft gehad) die met die 14 dagen een loopje hebben genomen? De naheffing gaat altijd gepaard met rente en mogelijk een boete. Want het is de vraag of de inspecteur vindt dat de werkgever een pleitbaar standpunt heeft. En los van dit alles: ieder bedrijf moet, met of zonder volledig elektrische vloot, om deze reden een enorme administratie bijhouden.

Strijd met grondbeginselen

De Belastingdienst waarschuwt ook voor fraude en extra bezwaarschriften vanwege mogelijke strijdigheid met een fiscaal grondbeginsel: het gelijkheidsbeginsel. Dit verplicht gelijke gevallen gelijk te behandelen. Zoals de staatssecretaris in de Overige Fiscale Maatregelen heeft toegelicht, mag een werkgever onbeperkt verschillende auto's maximaal 14 dagen inzetten, maar dezelfde auto slechts één keer per jaar, maximaal 14 dagen. Wat is het verschil als het om auto's van hetzelfde merk, type en kleur gaat, maar met een ander kenteken? Dit kan strijdigheid met het gelijkheidsbeginsel opleveren. Zeker als alleen het kenteken verschilt.

Ook het feit dat twee keer acht dagen in verschillende maanden niet tot pseudo-eindheffing leidt, maar zestien dagen in één maand wel, kan voor een rechter aanleiding zijn kritisch naar het gelijkheidsbeginsel te kijken. Zeker gezien de halsstarrigheid van de staatssecretaris, de volstrekt onjuiste motivering dat kleine verhuurders minder last hebben van de pseudo-eindheffing dan grote verhuurders en de snelheid waarmee het voorstel door de Kamer is gejast. Dan kan blijken dat een wet niet proportioneel is. Daarmee wordt tegen een tweede grondbeginsel gezondigd: het proportionaliteitsbeginsel. Een procedure op basis van het gelijkheidsbeginsel, mede steunend op het proportionaliteitsbeginsel, zou zomaar kans van slagen kunnen hebben.

En dan is er nog de fiscale programmatuur van de Belastingdienst, die de invoering per 1 januari 2027 simpelweg niet aankan. Maar ja, sinds wanneer heeft de politiek daar een boodschap aan?

Doekjes voor het bloeden

Is het dan allemaal kommer en kwel? Je zou het bijna denken, maar er zijn lichtpuntjes. Eén amendement regelt een sterke vereenvoudiging voor vervangend vervoer. Er komt enkel een 14-dagenregeling. Daardoor zijn de gevolgen voor kleine verhuurbedrijven minder ingrijpend. Hun voorraad is beperkt, waardoor zij op achterstand staan ten opzichte van grotere verhuurbedrijven. Het amendement neemt bovendien een deel van de administratieve lasten weg. Maar of verhuurbedrijven nu staan te juichen, waag ik ten zeerste te betwijfelen.

En het beste nieuws: de vrijstelling voor dealerdemo’s is terug. Aan de voorwaarden daarvoor valt goed te voldoen (al stelt Bovag dat er toch verdere aanpassingen nodig zijn, red)

Het zijn doekjes voor het bloeden. En het gevolg van het misbruiken van fiscale wetgeving door politici. De basis, het uitgangspunt van fiscale wetgeving, zou niets anders moeten zijn dan de overheid van geld voorzien om met uitgaven politiek te bedrijven. Maar politici draaien dit om. Zij willen al bij het ophalen van geld politiek bedrijven, ongewenst gedrag beboeten en gewenst gedrag stimuleren. Om de gevolgen van dit ondoordachte handelen te doorzien, moet je verstand van fiscaliteit hebben. Maar dat is in de Tweede Kamer ver te zoeken. De pseudo-eindheffing is hiervan jammer genoeg weer een heel goed voorbeeld.


Op zijn geheel kenmerkende wijze vertelt That's Lease-dga Henk Griffioen dat hij zich zorgen maakt over de gevolgen van de heffing.

Kaboem! De dubbele moraal van dit verhaal
Wat hebben hufterige leaserijders en overheidsbeleid met elkaar gemeen? Het verschil tussen een deukje en een total loss is klein. Dus laat je niet verleiden door hoge kortingen en driftige importeurs.
Deel dit artikel
Delen

Geschreven door

Etienne Stevens
Etienne Stevens
Etienne Stevens is belasting- en bedrijfsadviseur bij AB Fiscaal Advies. Stevens wordt door kenners omschreven als 'een van de beste, zo niet de beste automotive fiscalist van Nederland.'
LinkedIn

Volgend artikel lezen